Jedan od problema koji najviše muči građane naše opštine koji žive u naseljima gde treba da se izgradi brza pruga, kako je planirano na postojećoj trasi, su prelazi iz jednog dela sela u drugi.
izvor Alpres
Gradnja brze pruge na kojoj bi se vozovi kretali od 160 do 200 kilometara na sat, kako je objasnio projektant Miodrag Radek na jučerašnjem još jednom javnom uvidu u projekat, koji se u sali Skupštine opštine Aleksinac razmatrao sa aspekta zaštitne životne sredine i njegovog uticaja na društveni i ekonomski život stanovnika, podrazumeva odustajanje od prelaza u nivou pruge, pa je neophodno graditi podvožnjake i nadvožnjake. I to u ograničenom broju na razdaljini od 2,5 kilometara, ali kako je projektant istakao u aleksinačkom slučaju su u pitanju dva kilometra.
Projektanti su se odlučili da na području opštine Aleksinac treba graditi pretežno podvožnjake umesto nadvožnjaka jer se time navodno manje ruše objekti, odnosno kuće. Na teritoriji naše opštine biće nadvožnjaka u Vitkovcu, u ulici JNA i saobraćajne veze između ulice JNA i Save Kovačevića, kao i u Donjem Ljubešu kod ulice Jordana Pavlovića Pavla. Sledeći podvožnjak je u Srezovcu u ulici 25. maj. U Kormanu bi trebalo da se izgradi podvožnjak koji bi povezao ulice Cara Lazara i Milana Marinkovića, dok bi se u Trnjanu produbio i proširio postojeći podvožnjak u Omladinskoj ulici.
U Donjem Adrovcu biće dva podvožnjaka na lokalnom putu prema Gornjem Adrovcu, koji će biti osposobljen i za teretni saobraćaj, i na izlazu iz ovog naselja prema Žitkovcu, odnosno u Deligradskoj ulici. U Prćilovici podvožnjak će biti u ulici Milentija Popovića, kod sadašnjeg puta prema Suhotnu. Saobraćajna veza naselja Moravac sa državnim putem 217 biće sa nadvožnjakom. Planirana je i gradnja nadvožnjaka koji bi povezao put za Stublinu i državnu saobraćajnicu. Naselje Lužane i atarski put, tokođe će biti povezani nadvožnjakom. U Tešici će podvožnjak biti na državnom putu, a u Grejaču će se graditi nadvožnjak između naselja i lokalne saobraćajnice. I na kraju, u Velikom Drenovcu podvožnjakom biće povezano naselje i polje.
Zašto su građani i predstavnici lokalne samouprave nezadovoljni ponuđenim rešenjima? Stanovnici što im se navodno narušava dosadašnja komunikacija između dva dela naselja i što im se ugrožava ekonomski opstanak, a optštini najverovatnije ostavljaju kao trajni problem nametnute obaveze održavanja tih podvožnjaka i saobraćajnica, odnosno finansijsko opterećenje javnog budžeta. Ono što na više sastanaka nezadovoljni građani ističu to su komunikacioni problemi u smislu da ponuđenim rešenjima oni moraju više kilometara da pređu kako bi došli do prodavnice, škole i svojih imanja. Sve to utiče i na poslove kojima se bave naši poljoprivrednici. Miroslav Gajić, ratar iz Vitkovca, je predočio da bi on u tom slučaju prilikom obrade svojih parcela, u odnosu na sada, morao godišnje da prođe veću kilometražu, kao kada bi traktorom otišao do Budimpešte i nazad. Koliko je to u novcu i koliko poskupljuje njegovu proizvodnju lako se može izračunati.
Sličnu računicu je izneo i njegov kolega stočar iz Gornjeg Ljubeša, Radivoje Panić, koji je projektanta upozorio da bi otkupljivač mleka u tom slučaju do njegove farme imao tri kilometra duži put svakog dana i da bi to destimulisalo tog preduzetnika da sarađuje sa njim, a odraziće se možda negativno i na otkupnu cenu ovog poljoprivrednog proizvoda. Slična priča je skoro za sva naselja pored buduće brze pruge. Tu je veliki problem i za odlazak đaka u školu.
Što se tiče lokalne samouprave tu postoji strah od trajnih šteta i značajnog godišnjeg odliva novca iz opštinskog budžeta. Poučeni lošim iskustvom sa sadašnjim podzemnim prolazom u Trnjanu, gde su primenjena slična rešenja izgradnje odlivnih kanala i bunara za skladištenje vode, opštini se ostavlja u ruke vruć krompir koji oni moraju konstantno da hlade, a to košta. U pomenutom podzemnom prolazu kod malo jačih padavina skuplja se voda koju Vodovod mora da iscrpe i naravno naplati svoje usluge od para lokalnih poreskih obveznika. Pošto je opština dužna da održava saobraćajnice ona bi dobila sadašnje finansijske obaveze pomnožene samo nekoliko puta. Zato je to problem ne samo građana pored pruge već i celog stanovništva u našoj opštini. Stvoriće se budžetske obaveze koje će smanjiti lokalni investicioni potencijal, a možda i ugroziti održivost opštinske kase.
Drugi problem lokalne samouprave je demografski problem. Kada stanovnici iz jednog dela naselja imaju problem komunikacije sa drugim delom i kada je njihov posao neodrživ zbog povećanja transportnih i proizvodnih troškova oni odlaze, ne samo iz tih sela već i sa teritorije opštine u mnogo razvijene sredine.
Na sve iznete probleme opštinsko rukovodstvo, a pre svega predsednik opštine Dalibor Radičević, kao i građani već dve godine insistiraju i traže od projektanta i investitora Infrastrukture železnice Srbije da ih reše. Oni pak ističu da je odluku o gradnji brze pruge po postojećoj trasi doneo neko drugi i da je to državni interes.
Ako je to Vlada Republike Srbije, tu odluku je donela u prethodnom sazivu. Sada je promenjen ministar i deo ljudi u Ministarstvu građevinarstva pa je možda prilika da se ona preispita i poslušaju zahtevi nezadovoljnih građana i lokalne samouprave, da trasa brze pruge ide van naselja.
Da li će nadležni zato imati sluha i da li su spremni da preusmere proces koji je odmakao i već potrošio određeni novac, ostaje da se vidi. Takođe videće se i snaga lokalne samouprave u insistiranju na rešavanju iznetih problema, kao i istrajnost nezadovljnih, ali i ostalih, građana u svojim zahtevima. Tu je i uloga finansijera Evropske banke koja navodno ne želi da ulaže novac gde ima problema sa stanovništvom. Ili će preovladati potrebe Evropske unije da imaju što pre izgrađeni koridor brze pruge koji bi se koristio za transport robe prema Grčkoj, Bugarskoj, Turskoj, pa i dalje. Vreme će dati odgovor na ova pitanja.
